‘Simulasyon uçarken defalarca ölmenin ne sakincasi var ki, yeniden kalkarsin...’
Acaba bu cümle ne kadar gerçekçi?
Gerçek olan, dalasta ölen bir pilotun tekrar bir uçaga binip havalanabilmesidir. Biraz evvel yaptigi hatayi birkaç kere bikmadan usanmadan tekrarlamasidir. Savasta ölmenin sakincali olmadigini mantigina farketmeden yerlestirmesi, bu gerçegi bilinçsiz kabullenmeye baslamasidir. Ölmenin sakincasiz oldugunu sartsiz kabul eden pilot bu isi aliskanlik haline getirir. Bu online ortaminin çarpikligini kabullenir.
Gerçek hayatta kimse ölmek istemez. Bunu düsünen insanlar ruhen hasta sayilirlar.
Bundan çikabilecek sonuç bence su oluyor:
Warbirds oynarken hiçbir basari elde edemeyen , devamli ölen bir pilot, bu oyundan çabuk sogur, ya da ruhen hastadir Big smile
Bazi pilotlar oyun sirasinda uçarken ölmemek için herseyi yaparlar. Rakibini uçaksavarlarin üzerine çekenler, devamli yükselenler, dalasa girmeyip kaçanlar, joystick kirilana kadar manövre ugrasanlar, çaresiz kalip ALT+F4 basanlar, internet baglanti kablosunu kesenler... , daha akla gelmeyen bir sürü örnekler var.
Genelde bu tip oyundan zevk alan kisiler basariya ölümden daha fazla önem verirler. Yoksa bu oyunu oynamazlardi. Bu oyundan zevk alarak oynayan insan sanal ölüme saygi duyar, sanal ölmekten korkar!
O zaman giris cümlemiz gerçege aykiri mi? Bu oyunda ölmenin sakincasi yok mu?
Elbette ölmenin sakincalari var, sanal bir ölüm de olsa:
-->rakibinize bir öldürme zevki verirsiniz
-->uçtugunuz takimi veya filoyu zayiflatirsiniz
-->zaman kaybedersiniz
-->oyundaki esitligi bozarsiniz
-->tekrar düsmanla dalasmak için yükselmek zorundasiniz
-->görevde basarisizligin suçlusu olursunuz
-->takim moralini bozarsiniz
-->takimi gülünç hale düsürürsünüz
-->rakibinize kizmaya baslarsiniz
-->küfür etmeye baslarsiniz
-->oyundan hiçbir zevk almamaya baslarsiniz
-->bu oyuna alternatifler aramaya baslarsiniz (belki orada daha basarili olurum...)
-->vs. vs. ...
Ama sanal ölümün faydalari da var, yok degil...
* hatalarinizdan ders almaya baslarsiniz
* rakibinize saygi duymaya baslarsiniz *
* uçmasini ögrenmeye baslarsiniz
* taktik kullanmaya baslarsiniz
* sanal da olsa ölümün çarpik bir düsünce oldugunu anlarsiniz
Hayatiniz sanki iyi uçmaniza ve oyunu bilmenize bagliymis gibi uçmaya basladiginiz zaman bu oyuna ve oynayis stilinize ayri bir deger kazandiracaktir. Bu sanal ölüm korkusu ögretici bir unsurdur. Her dalasa gireceginiz yerde artik seçimci olmayi ögrenirsiniz. Belli uçak tiplerinden, belli dalas ortamlarindan uzaklasmasini ögrenirsiniz. Uçaginizin parametrelerine dikkat etmenin önemini kavrarsiniz. Her an içinde bulundugunuz ortami degerlendirmeyi, dogru kararlar vermeyi ögrenirsiniz. Rakibe dalarken arkanizi, saginizi solunuzu kollamayi ögrenirsiniz. Takim halinde uçmanin yararlarini kavramaya baslarsiniz. Enerjinizi korumayi, ve yerinde kullanmayi ögrenirsiniz.
Neticede sanal hayatta ölmenin sadece sakincali degil, ayni zamanda gerekli oldugunu anlarsiniz. Sanal ölümden korkmak faydali bir duygu...
* Rakibe kizmak , onun sizden daha iyi oldugunu kabullenmektir. Rakibiniz aslinda sizin en iyi ögretmeniniz olmali, çünkü dostunuz sizin hatalarinizi rakibiniz kadar gerçekçi anlatamaz. Beni hatalarimdan dolayi maglup birakan her düsman kanal 100de benden bir <S> duymustur.
Bir filo üyesiyle yaşadığım bir durum yüzünden bu konuyu yeniden hatırlatmak istedim.
